OKRUTNE DELFINY

Najbardziej na zachód wysuniętą częścią kontynentu australijskiego jest wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO Zatoka Rekina czyli Shark Bay. Jest to największe na świecie skupisko łąk podwodnych (obejmuje obszar ponad czterech tysięcy kilometrów kwadratowych). Jak nietrudno się domyśleć jest to raj dla ogromnej ilości bardzo różnych morskich stworzeń.

Jedną z największych atrakcji Zatoki Rekina jest Monkey Mia w pobliżu miejscowości Denham. To tam codziennie rano można obejrzeć, a czasem nawet dotknąć czy nakarmić, delfiny butelkonose. Między siódmą rano, a południem któraś z pięciu dorosłych samic (Nicky, Puck, Surprise, Piccolo oraz Shock) wraz z potomstwem podpływa do brzegu coby spałaszować rybkę.

LIROGON

Swego czasu mieszkając w Irlandii oglądałem na BBC zestawienie najlepszych fragmentów filmów Davida Attenborough. Szczególnie utkwił mi w pamięci ptak, który posiadał niesamowitą wręcz zdolność imitowania wcześniej zasłyszanych dźwięków. Na filmie ptak zaprezentował odgłos piły łańcuchowej; najwyraźniej biedny znalazł się w strefie wycinki lasów i zapoznał się z dźwiękiem. Ponadto z ptasiego dzioba wydobyły się odgłosy migawki aparatu fotograficznego, alarmu przeciwpożarowego plus inne obcoptasie i „ludzkie” dźwięki.

THE GOLDEN SILK ORB-WEAVER -TKACZKA BURSZTYNOWYCH SIECI

The Golden Orb spider gets her name from the beautiful golden, orb-shaped web that she makes. This web is the largest and strongest in the world. She is big enough to frighten people, remains in her web day and night and gains some protection from bird attack by the presence of a ‘barrier network’ of threads on one or both sides of the orb web. The strong web can trap large prey, sometimes even small birds. The males are really tiny and live on the edge of her web feeding on small insects. They are so small that they can sneak in for a quickie without the female noticing. But if they are caught they may get eaten. Let’s meet my new pet …  

CYKADY

Istnieje ponad 2000 gatunków cykad, w Australii zidentyfikowano około 220, większość z nich należy do rodziny Cicadidae. Pojawiają się we wrześniu, brzęczą aż do maja. Szczyt ich aktywności przypada na miesiące letnie, od listopada do stycznia. Kiedyś ponoć dzieci wspinały się na drzewa, aby chwytać hałaśliwe owady, umieszczać je w podełku po butach wymoszczonym liśćmi. 

Cykady nie gryzą, nie żądlą, nie roznoszą chorób - nie stanowią żadnego zagrożenia dla ludzi. Małoletni łowcy cykad nadawali im nazwy, które przekazywano z pokolenia na pokolenie. Prawdopodobnie najlepiej znanym gatunkiem jest Czarny Książę  (Psaltoda plaga), za którym podąża Warzywniak (Cyclochila australasiae) i jego odmiana – Żółty Poniedziałek. Inne popularne nazwy to Podwójny Dobosz (Thopha saccata), Wiśniowy Nos (Macrotristria angularis), Piekarz Obsypany Mąką (Abricta curvicosta) oraz Czerwonooki (Psaltoda moerens). Pochodzenie nazw cykad nie jest łatwo zdefiniować, ale wydaje się że nazwy Warzywniak i Żółty Poniedziałek pojawiły się w roku 1896.

MEGASCOLIDES AUSTRALIS

Fauna Australii jest niesłychanie obfita. 83% ssaków, 89% gadów, 90% ryb i owadów oraz 93% płazów zamieszkuje wyłącznie w Australii. Ten wysoki poziom endemizmu zwierząt (oraz roślin) wynika z długotrwałej izolacji kontynentu. Wszyscy znają kangury, koale, emu, wombaty, oposy czy diabły tasmańskie. Lista ta jest bardzo długa. Chciałbym się skupić na zwierzątku o którym zapewne mało kto słyszał.

TERMITY

Krajobraz w północnej części Australii kształtują miliardy malutkich stworzeń - termity. Podczas ostatniej, tygodniowej wycieczki, przejeżdżaliśmy przez połacie kraju pokryte gęsto kopcami - to były dziesiątki kilometrów gdzie po obu stronach drogi półpustynny krajobraz urozmaicały wyłącznie stworzone przez nie budowle.

Cóż wiecie o termitach? Urodzeni na początku lat 70 pamiętają zapewne kreskówki z psem Huckleberrym i paskudnym termitem wydającym z siebie dźwięki "bezzu, bezzu, bezz, bezz, bezz" i zżerającym każdy drewniany przedmiot. Wygląda toto jak mrówka... i wiedza o termitach wkrótce zapewne się kończy. 

MUCHY

Panie-muchy są niezwykle upierdliwe. Potrzebują one protein, aby przygotować jaja i co za tym idzie następną generację much. Proteiny biorą z naszych łez, śliny, krwi i śluzu. Po prawdzie mają one również nadzieję, że "postawimy klocka". Muchy "kręcą się" koło zwierząt i ludzi, bo odchody to najlepsze miejsce na złożenie jaj. Czasem piją też pot; pot wprawdzie nie zawiera protein, ale ma minerały które mucha może wykorzystać. Panowie-muchy kręcą się koło nas, tylko dlatego że chcą być blisko pań-much, oni nie potrzebują protein. Wokół nas zwykle lata trzy razy więcej pań, aniżeli panów.